Τζον Στάινμπεκ (John Steinbeck) : "Ανατολικά της Εδέμ"



Τίτλος: Ανατολικά της Εδέμ
Πρωτότυπος Τίτλος: East of Eden
Συγγραφέας: Τζων Σταινμπεκ (John Steinbeck)
Μετάφραση: Κοσμάς Πολίτης
Εκδόσεις: Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος


Πρώτη φορά διάβασα το ''Ανατολικά της Εδέμ'' όταν ήμουν στη τρίτη γυμνασίου.Θυμάμαι ότι ήμουν πολύ επιφυλακτικός απέναντι στο βιβλίο αυτό αλλά και στον ίδιο τον συγγραφέα,δεν είχα διαβάσει τιποτα από τον Σταινμπεκ μέχρι τότε.Επειδή γενικά είχα (και εξακολουθώ να έχω) μεγάλη αδυναμία στους ρώσους και γάλλους συγγραφείς,θεωρούσα ότι ένας αμερικανός δύσκολα μπορεί να σταθεί δίπλα στον Ουγκώ ή στον Ντοστογιέβσκι (ηλίθιες προκαταλήψεις ξέρω,αλλά ημουν άγουρος ακόμη).Κι όμως ο Τζων Σταινμπεκ στάθηκε επάξια δίπλα τους και κέρδισε μία περίοπτη θέση στη βιβλιοφιλική μου καρδιά...Έκτοτε,διάβασα σχεδόν τα πάντα που έχουν γραφτεί από την αριστουργηματική πένα του,αλλά για μένα το ''Ανατολικά της Εδέμ'' είναι το καλύτερο έργο του...

Το βιβλίο,λοιπόν διηγείται την ιστορία δύο οικογενειών,των Χάμιλτον και των Τρασκ,στη πεδιάδα του Σαλίνας της Καλιφόρνιας.Ιστορία γεμάτη δύναμη,συναισθήματα,μίσος,αγάπη,φθόνο,καλοσύνη,ζήλεια,εγωισμό,ελπίδα αλλά και απελπισία,μετάνοια...πάθη τόσα γνώριμα για την ανθρώπινη φύση.Οι περισσότεροι ήρωες έχουν βιβλικά ονόματα και σαν απόγονοι του Κάιν και του Άβελ,κουβαλούν τις αμαρτίες των προγόνων τους και ψάχνουν να βρουν το μέρος που θα τους χαρίσει ψυχική γαλήνη,καπου ανατολικά της Εδέμ...

Oι πρωταγωνιστές άριστα σκιαγραφημένοι από τον Στάινμπεκ,φέρουν μια ακαταμάχητη γοητεία που δεν σου αφήνει περιθώρια να μην τους αγαπήσεις,να μην τους συμπάσχεις μες στις κακουχίες τους,τα διλλήματά τους και να μην ταυτιστείς μαζί τους (εκτός από την Κάθη βέβαια,πρέπει να είσαι ο Κόμης Δράκουλας για να βρεις κοινό σημείο με τον χαρακτήρα της!).Ο Άνταμ,μια μορφή που αντιπροσωπεύει το Καλό,προδωμένη πολλάκις από αγαπημένα πρόσωπα,η οποία βρίσκει όμως τη δύναμη να συγχωρέσει τα σφάλματα των άλλων.Ο Σάμιουελ Χάμιλτον, ο φτωχός αγρότης με το περίεργο και φιλοσοφικό πνεύμα που καταφέρνει με το χαμόγελο στα χείλη να μεγαλώσει την πολυάριθμη οικογένεια του,απτόητος στις κακοτυχίες του.Ο Λη, πιστός υπηρέτης της οικογένειας Τρασκ,δείγμα της ανατολίτικης σοφίας,που θυσιάζει τις προσωπικές του φιλοδοξίες και τα δικά του θέλω και συντροφεύει μέχρι το τέλος τον αφέντη του και τα δύο αδέλφια,προσφέροντας την αγάπη του,την αφοσίωσή και τις σοφές καθοδηγήσεις του.Ο Άαρον,αθώο,ευαίσθητο και έξυπνο παιδί που αντιμετωπίζει πολύ δύσκολα την έλλειψη μητρικής φροντίδας και αγάπης κι αυτό τον αίσθημα κενού που υπάρχει στη καρδιά του τον καθοδηγεί στη εξιδανίκευση του μοναδικού έρωτα της ζωής του,την Άμπρα.Υπἀρχει βέβαια και η Κάθη,η απόλυτη προσωποποίηση του Κακού,που δεν έχει νιώσει αγάπη,συμπόνοια,λύπη για κανέναν και που βαδίζει προς το δικό της αυτοκαταστροφικό τέλος.Και φυσικά ο Καλ...Ενω οι περισσότεροι ήρωες του βιβλίου είναι είτε καλοί εἰτε κακοί,ο Καλ αποτελεί ένα μείγμα και των δυο και σ΄αυτό ίσως οφείλεται η θελκτική επίδραση που ασκεί στους αναγνώστες.Αδύναμος μες στη δύναμή του και δυνατός μες στην αδυναμία του,κατατρέχεται από τους δαίμονές του και προσπαθεί απελπισμένα να βρει την αποδοχή και την αγάπη γύρω του,μα στην προσπάθειά του αυτή οδηγείται σε λανθασμένες αποφάσεις με ολέθριες επιπτώσεις...Υπάρχουν κι οι ἀλλοι χαρακτήρες,δευτερεύοντες μεν, αξιαγάπητοι δε όπως ο Τομ,η Νανσυ οι οποίοι δίνουν το δικό τους χρώμα στο μυθιστορηματικό αυτό πίνακα...

Το βιβλίο είναι γραμμένο με πολύ δυναμικό τρόπο,με κάπως ώμη γλώσσα,χωρίς εξωραισμούς,η οποία όμως σε καθηλώνει και σου δίνει την αίσθηση ότι παρακολουθείς ταινία,όλα εξελίσσονται ταχύτατα και χωρίς να κουράζει και να κάνει κοιλιά σε κάποια σημεία,δε καταλάβαίνεις πότε τελειώνουν οι 800 και σελίδες του.

Για μένα το βιβλίο αυτό αποτελεί σταθμός στη ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας και αξίζει να διαβαστεί από κάθε βιβλιόφιλο που σέβεται τον εαυτό του.Πιστεύω ότι είναι ένα πολύ διδακτικό βιβλίο,που στάζει σοφία από παντού.Όσοι δεν το'χετε διαβασει,επισπεύστε!
 
Last edited by a moderator:
Έχω ακούσει πολύ καλά λόγια από πολλούς συλλεσχίτες για το συγκεκριμένο βιβλίο. Δυστυχώς δεν το βρήκα στις τελευταίες μου αγορές και πήρα αντ' αυτού τα "Σταφύλια της οργής". Σίγουρα θα το αγοράσω την επόμενη φορά. Γενικώς, μου αρέσει πολύ η αμερικάνικη λογοτεχνία.
 
Αν και εμένα αγαπημένα μου από αυτόν τον σπουδαίο συγγραφέα είναι το Άνθρωποι και Ποντίκια και τα Σταφύλια της Οργής, είναι κι αυτό σίγουρα ένα εξαιρετικό βιβλίο. Ο συγγραφέας δε είναι μέσα στους 4-5 αγαπημένους μου. Οι χαρακτήρες που δημιουργεί είναι ανθρώπινοι όσο λίγοι. Μπράβο για την παρουσίαση, Ιαβέρη!

ΥΓ:Δεν την έχω δει ακόμα,αλλά έχει γίνει ταινία από τον μεγάλο σκηνοθέτη (ελληνικής καταγωγής) Ηλία Καζάν,με πρωταγωνιστή τον (ουρλιάξτε, κορίτσια) Τζέιμς Ντίν. Λογικά, θα είναι μια πολύ άξια μεταφορά.
 
εγω προσφατα ειδα την ταινια του Ηλια Καζαν και ομολογω,Αμον φιλε μου,οτι ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΗΚΑ παρα πολυ.κατανοω οτι το βιβλιο ειναι μεγαλο σε εκταση και δυσκολα μπορεις σε μια ταινια 2-2,5 ωρων να χωρεσεις ολα οσα λεει,αλλα πιστευω οι σεναριογραφοι το ειχαν κατακρεουργησει το κειμενο!να λειπουν πολλοι βασικοι χαρακτηρες,οι παροντες παλι να παρουσιαζονται με καπως λανθασμενο τροπο...λες και παρακολουθουσα αλλη ιστορια...τωρα θα δω και τα ''σταφυλλια της οργης'' παλι σκηνοθετημενο απο τον Καζαν,να δουμε τι εκανε κι εκει...
 
Αχ, έκανες κι εσύ το ίδιο λάθος... Ποτέ μην βλέπεις ταινία τόσο σύντομα μετά την ανάγνωση του βιβλίου, η απογοήτευση είναι εγγυημένη! Εγώ το έπαθα αυτό με τα Σταφύλια, που θεωρείται αριστουργηματική μεταφορά! Ελπίζω εσένα να σου αρέσει.
 
Καταρχήν υπέροχη η παρουσίαση, μπράβο Ιαβέρη..

ναι η ταινία δεν παρουσιάζει από την αρχή της αφήγησης του βιβλίου πολλά πράγματα..δεν καταλαβαίνω που πάει ο Ανταμ, ο σκληρός αδελφός, η ιστορία με τον ιδιότροπο πατέρα του, η αποτυχημένη θητεία του στο στρατό, η περιήγηση του στον κόσμο..η συγκέντρωση του ερειπωμένου του εγώ!!! αλλά παρ'όλα αυτά δεν απογοητεύτηκα!!
 
Μπράβο Ιαβέρη, πολύ όμορφη η παρουσίασή σου ! Η ιστορία αυτών των δύο οικογενειών με άγγιξε πραγματικά. Οι πιο αγαπημένοι μου ήρωες είναι ο Σάμουελ, ο Καλ και ο Λη. Ειδικά ο Σαμ έχει όλα τα γνωρίσματα που θαυμάζω στους ανθρώπους. Καλοσυνάτος, ανοιχτόμυαλος, ήρεμος αλλά με πυγμή εκεί που πρέπει, με βαθιά κατανόηση για την ανθρώπινη φύση, περιέργεια για τον κόσμο και τη φύση. Ο δε Καλ είναι η ψυχή που κομμάτι της κρύβουμε όλοι μέσα μας. Πότε καλός και ενθουσιώδης, πότε χαιρέκακος και εκδικητικός, ταλαντεύεται ανάμεσα στην αγάπη και το μίσος για τον εαυτό του και τους άλλους.
Ο Στάινμπεκ γράφει αριστοτεχνικά κατά τη γνώμη μου. Το βιβλίο είναι αρκετά μεγάλο(εγώ έχω μια παλιά μονότομη έκδοση του Αυλού, η μετάφραση είναι του Πολίτη όπως και στις άλλες εκδόσεις) όμως αναλογιζόμουν πως για τόσα πρόσωπα που σκιαγραφούνται και ψυχογραφούνται είναι αν μη τι άλλο μικρό ! Ακόμα και οι δευτερέουσες προσωπικότητες είναι τέλεια δοσμένες.
Θα συμφωνήσω με τον Ιαβέρη πως όταν το ξεκινούσα δεν περίμενα να είναι ένα τόσο αριστουργηματικό έργο, αλλά γενικά οι Αμερικάνοι με έχουν εκπλήξει ευχάριστα τις τελευταίες εβδομάδες!
 
Κι εμενα,οι αγαπημενοι μου χαρακτηρες ειναι ο Σαμ κι ο Λη,οι συζητησεις που ειχαν ειναι απ'τα πιο λατρεμενα σημεια του βιβλιου,τις εχω διαβασει και ξαναδιαβασει πολλες φορες.ηταν ουσιαστικα διαλογοι μεταξυ της Δυσης και της Ανατολης, κια νομιζω οτι ο Σταιμπεκ ηθελε αυτο να μας δειξει με πλαγιο τροπο,οτι οσο διαφορετικες κι αν ειναι οι δυο αυτες κουλτουρες, μπορει να επιτευχθει μια βαθεια και ουσιαστικη επικοινωνια.αυτο μου ελειπε απο την ταινια,που αυτοι οι χαρακτηρες απουσιαζαν,quo vadis,domine,χωρις τον Σαμοιουελ Χαμιλτον και τον Λη;;;;
 
Απογοητεύτηκα τώρα... Υποθέτω πως έδωσαν περισσότερη βαρύτητα στην ιστορία του Άνταμ και του Καλ.
Πάντως υπάρχει μια τηλεοπτική σειρά του 1981 που διηγείται ολόκληρη την ιστορία (απ΄όσο μου έχουν πει).
http://www.youtube.com/watch?v=KViALN9bwo8
 
Απογοητεύτηκα τώρα... Υποθέτω πως έδωσαν περισσότερη βαρύτητα στην ιστορία του Άνταμ και του Καλ.
Πάντως υπάρχει μια τηλεοπτική σειρά του 1981 που διηγείται ολόκληρη την ιστορία (απ΄όσο μου έχουν πει).
http://www.youtube.com/watch?v=KViALN9bwo8
την οποια δυστυχως δεν μπορω να την κατεβασω απο πουθενα:συγνώμη:
 
Απογοητεύτηκα τώρα... Υποθέτω πως έδωσαν περισσότερη βαρύτητα στην ιστορία του Άνταμ και του Καλ.
Πάντως υπάρχει μια τηλεοπτική σειρά του 1981 που διηγείται ολόκληρη την ιστορία (απ΄όσο μου έχουν πει).
http://www.youtube.com/watch?v=KViALN9bwo8

αν δεν την είδες , δες την , παρ'όλα αυτά έχει εξαιρετικές ερμηνείες!! και από μερους του Ντην και της Τζούλις Χάρις!
 
για τον Ντιν θα συμφωνησω κι εγω,εβαλε τα δυνατα του κι επαιξε πολυ καλα το ρολο,οι υπολοιποι...χμμ απο τη σχολη της Ντενιση μου φανηκαν ολοι...
 
Εννοείται θα τη δώ Αριάδνη, είμαι φαν του James :γιούπι:
Θα την προσεγγίσω ως ταινία μόνο και θα προσπαθήσω να μη σκέφτομαι το βιβλίο, παρά μόνο ως πηγή έμπνευσής.
 
Απογοητεύτηκα τώρα... Υποθέτω πως έδωσαν περισσότερη βαρύτητα στην ιστορία του Άνταμ και του Καλ.
Πάντως υπάρχει μια τηλεοπτική σειρά του 1981 που διηγείται ολόκληρη την ιστορία (απ΄όσο μου έχουν πει).
http://www.youtube.com/watch?v=KViALN9bwo8
ναι για το παρελθόν της ''αμαρτωλής'', εγκληματικής Καθυ, μετέπειτα Κειτ του σπιτιού, δεν μας λέει τίποτα..είναι μια παράλειψη και στην ταινία σου φαίνεται σαν ο Ανταμ να φταιει για το φευγιο της, ενω η ίδια ήταν πολλών πραγμάτων αιτια// παρωδία! αλλά δεν ξερω , χωρις την ταινια δεν μπορω να κάνω!

Δεν καταλαβαίνω ο Ανταμ που ήταν και καραβάνας και στα καταναγκαστικά εργα δούλεψε και φυλακή πήγε και μια πείρα από την ζωή την είχε , στα νυχια της γιατί εμπλεξε! τόσο πια κουτός, ο Σαμουελ και ο αδελφός του την κατάλαβαν αμέσως..

Μητις πως σου φανηκε σαν αισθηση ο Στεινμπεργκ..δεν ειναι σαν να ανεβαινεις σε τρενάκια με μεγαλη ταχυτητα!;
 
Δε μπορούσα να το αφήσω Αριάδνη, η αφήγησή του είναι αριστοτεχνική. Και ενώ είναι τόσο μεγάλο σε όγκο ούτε που κατάλαβα πότε το τελείωσα, νόμιζα πως πήρα το τρένο και έφυγα από τη Σαλίνας :χαχαχα:, τόσο πολύ με πείραξε που κράτησε λίγο η απόλαυση της ανάγνωσης!
Ο Άνταμ νομίζω πως στο δημιούργησε την εικόνα της Κάθυ που ήθελε, την λάτρεψε έτσι και ούτε που κατάλαβε πως η πραγματικότητα με τη φανασία του παρουσίαζαν τέτοιο χάσμα...
 
Ο Άνταμ νομίζω πως στο δημιούργησε την εικόνα της Κάθυ που ήθελε, την λάτρεψε έτσι και ούτε που κατάλαβε πως η πραγματικότητα με τη φανασία του παρουσίαζαν τέτοιο χάσμα...
αυτο συμβαινει σε πολλούς ξυπνάς μια μερα και..ανθρακες ο θησαυρος! αλλα ο ανταμ δεν δικαιολογειται!

ναι σε αυτο το εργο θα ταιριαζε το τραγουδι'' τι εγινε κεινο το τρενο που εβλεπε τα άλλα τρενα να περνούν''

εγκλημα αυτη η γυναικα, το πως εβγαλε την Φαιη από την μεση'' σ' αγαπώ μανούλα'', δεν λέγεται..

όταν μεθούσε εβγαινε το πραγματικο τερας από μεσα της!
Βλεποντας την ταινια, νομιζα πως ο ανταμ εφταιγε εν πολλοις , ειπα στειρος ηθικολογος, ε , δεν ηθελε η γυναικα πολυ να καταντησει σε ενα ''οικο'' αλλά όχι..
 
Last edited by a moderator:
Χθες ειδα οτι στην ''Πρωτοπορια'' προσφερεται το βιβλιο σε πολυ χαμηλη τιμη. Ειναι πιστευω χρυση ευκαιρια να το αποκτησει καποιος που δεν το εχει ακομα. Για πληροφοριες εδω.
 
Κι εγώ την έκδοση της Πρωτοπορίας έχω, σε δύο τόμους. Το ξεκίνησα χθες και με έχει ήδη συνεπάρει. Έχω λατρέψει όσα βιβλία του έχω διαβάσει και πιστεύω πως απλά θα προστεθεί ένα ακόμη :)
 
Ωραία παρουσίαση Ιαβέρη :μπράβο:
Πλέον μπορώ να θεωρηθώ κι εγώ φαν του Στάινμπεκ, έχω διαβάσει στο μακρινό παρελθόν "Άνθρωποι & Ποντίκια" και είδα και την ομώνυμη ταινία (1992) με πρωταγωνιστή τον Μάλκοβιτς.
Την ταινία "Ανατολικά της Εδέμ" την είδα τόσο παλιά...που δεν τη θυμάμαι καθόλου (την κατέβασα όμως, και θα την ξαναδώ με άλλη οπτική γωνία!)...
Μπορεί οι αμερικανοί να μην έχουν έναν Ντοστογιέφσκι, η καλύτερα έναν Τολστόι -αλλά έχουν Στάινμπεκ! Σίγουρα η γραφή του Στάινμπεκ είναι φοβερά-ζωντανή, και ίσως να 'ναι ένα από τα πιο ευκολοδιάβαστα βιβλία που έχω διαβάσει!
Συμβαίνουν σημεία & τέρατα στην "Αμερικανική-Σαλίνας", στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα, δεν έχει καμία σημασία που η Σαλίνας είναι μυθική. Άραγε μπορεί να 'ταν Βόρεια, Νότια η Δυτικά της Εδέμ ο τίτλος του βιβλίου?! Χλωμό! Πω-πω τι κουμάσι ήταν τελικά αυτή η Κάθι κι αργότερα Κέιτ, καλά για την παρουσίαση της "Φορντ" από τον Τζόε, στους Άνταμ, Λη και γιους γέλασα πολύ :))))
Σίγουρα κάποια στιγμή θα διαβάσω και τα "Σταφύλια της Οργής"...
 
Μόλις το τελείωσα κι εγώ, μου πήρε λιγότερο απ' όσο περίμενα. 'Έτρεχε' χωρίς να το καταλάβω.
Μου άρεσε εξαιρετικά, τόσο η ιστορία όσο και πολλές από τις σκέψεις του Στάινμπεκ που με προβλημάτισαν.
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ο τρόπος που ο Στάινμπεκ περιγράφει και μεταδίδει τα συναισθήματα των ηρώων του, όχι απλώς τους χαρακτήρες τους. Δεν θυμάμαι να βίωσα σε άλλο βιβλίο τόσο έντονα τα πιο καθημερινά και ανθρώπινα συναισθήματα. Ειδικά η περίπτωση του Καλ με καθήλωσε. Ο Λη πολυαγαπημένος! (Συγχωρήστε μου την υπερβολή, αλλά μόλις πριν από λίγο το τελείωσα :)))))
 
Top